Өлтүрөсүң биздерди,
Өзүң кое бербесең,
Жапына кайра агытып.
Ыраазы болдук баарыбыз,
Эрдигиңе, сырттаным.
Деми сууду бир жолу,
Эрегишкен душманың».
Баатырдын кылган ишине,
Эл ыраазы болгон соң,
Эрдигине баа жеткис,
Эл көңүлү толгон соң,
Камап койгон шерлерди,
Канап турбай калаага,
Жоодар өзү кайрадан, деп,
Азат кылып баргын
Айдап ийди талаага.
Алар кокус бошонуп,
Кырып кетсе кыйласын,
Каламбы деп жалаага,
Жүргөндүгүң чын экен.
Нурперини жактырып,
Сүйгөндүгүң чын экен.
Жанаалы дөөнү талкалап,
Сойгондугуң чын экен.
Тындын кылып бир жолу,
Көпгөндүгүң чын экен.
Кайбсрендин Ак бугу,
Аткандыгын чып экен.
Кыйла жылы жол жүрүп,
Ай ааламдын арасын
Баскандыгын, чын экен.
Атаң сырттан Төштүктү
Тарткандыгын чын экен.
Кырк каракчы, мыкаачы
Чапкандыгың чын экен.
Айыгышкан жоого алдырбай,
Баккандыгың чын экен.
Адам алы жетпеген
Балбандыгын чын экен.
Агача кандын Аксаамай
Алгандыгың чын экен.