Жалгыз илик Көкчолок
Жандоого кантип чабамын,
Жакыиты кайдан табамын?
Элким атым Көкчолок
Эңишке кантип чабамын,
Элирип кеткен кесек кул,
Алардын элесин кахЧдан табамын?
Уудан калган итке окшоп
Элким кайда чабамын.
Акбалта айтып болбоду,
Барсаң-барсаң, байым^ деп
Катыны камап койбоду.
Анда Акбалта кеп айтат,
Ачууланып бек айтат:
— Кандай курган катынсың,
Калабалуу капырсың.
Бай Жакыпка бар сен деп
Тынчымды койбой жатырсың.
Дөөкүрсүгөн кулдар баргандыр,
Күлүктү минип алгандыр,
Аларын алып Жакыптан
Тарап кетип калгандыр.
Акбалта айтып токтолду,
Катыны шондо кеп айтат,
Катууланып бек айтат:
— Жүгүрткөн киши алабы,
Жүрбөгөн куру калабы?
Чапкылаган аларын,
Кудай өзү билбейби
Чарчаган куру каларын.
Булут минип учса да
Буюрбаса калбайбы,
Буюрган киши албайбы.
Чапкандар куру калбайбы,
Жазууда кудай буюрса
Жатса да киши албайбы.
Көкчолок менен чабарсың,
Жазууда кудай буюрса
Жакып байды табарсың.
Барбаймын деп айталбай,
Бармак болду Акбалта
Катындын сөзүн кайтарбай.
Байлап койгон Көкчолок
Басыгы ылдам шайтандай.
Акбалта чал бокчоюп,
Аттанып чыгып чокчоюп,
Же жададым үйдө жатып деп,
Табылар бекен Жакып деп
Акбалта жолго салыптыр.
Айылга жакын көмүскө,
Азганакай жабырда,
Ат кулактуу шабырда,
Кара-Суунун четинде,
Көк өтөктүн бетинде
Минген атын суудуруп,
Кара жалдуу кула бээ
Бир ак сур кулун туудуруп,
Шыйрагын оңдоп шыпырып,
Тумшугун сыгып телчитип,
Энесине ээрчитип,
Олтурган экен бай Жакып.
Көкчолок минген Акбалта
Жакыпты көрдү жайма жай.
Жан жагында киши жок,
Жакып жалгыз олтурат
Киши менен иши жок.
Акбалта көрүп акырды,
Сүйүнчү деп бакырды.
Кубангандан бай Жакып
Не дейсиң деп чакырды.
Анда Акбалта муну айтат:
— Айтканымды туюнчу,
Арстаным Жакып, сүйүнчү!
Карыганда байбиче
Кабылан тапты, сүйүнчү!
Жобогондо байбиче
Жолборс тапты, сүйүнчү!
Жоголордо байбиче
Жолдош тапты, сүйүнчү!
Эриккенде байбиче
Эрмек тапты, сүйүнчү!
Кайгырганда байбиче
Каралды тапты, сүйүнчү!
Акбалта айгай салыптыр,
Аны уккан соң бай Жакып
Акылынан таныптыр.
Көздүн жашы он талаа,
Көрдүмбү деди бир бала.
Перзент берген кудайым,
Жараткандын өзүнөн
Жашын узун сурайын,
Тууганына сүйүнбөй,
Турарын тилеп кудайдан,
Муңканган бойдон өтөм деп
Ойлодум эле бу жайдан.
Акбалта келди жайма-жай,
Шалак этип жыгылып,
Талып калды Жакып бай.
Жакыптын келди кашына,
Тең курбусу Акбалта
Ырайымы келди жашына,
Барбана * болду башына.