Акыястын калаасы,
Азыр жетип барганы
Сайкал аттуу баласы.
Эт чыбыктай ийилген,
Эркекче кийим кийинген,
Акак * тиштүү, кыйгач каш,
Жазык маңдай, түймө баш,
Ак-кызылы бөлүнгөн,
Айнектей көзү көрүнгөн,
Нурдуу кызыл бети бар,
Ууздан аппак эти бар,
Короз моюн, кобул кол,
Атанын сонун сулуу бол!
Талабы журттан бөлүнгөн,
Жуткан кызыл кымызы
Тамагынан көрүнгөн
Кыз Сайкал келип кеп айтат:
Кантесиң, ата, деп айтат,
Өкүмдөн жутап калгандай,
Өлүп калган Текестин
Тоноп тонун алгандай,
Жакшы болбос мунуңуз,
Жайыңызга туруңуз!
Кыз кыйкырык салганы,
Балам болбойт экен деп
Карача айнып калганы.
Катаалдык кылдың бизге деп,
Калайык айтып мындай деп,
Каткалаң атка калганы.
Атасы Темир кан эле,
Акылдуусу, акмагы,
Алты уулу бар эле.
Улуусу Текес кан болгон,
Урматы журтка даң болгон.
Эң кенжеси Темирдин
Тейиш аттуу жан болгон.
Акылы бар, даана экен,
Он сегизде бала экен.
Карап турган калайык
Не сүйөсүң кейишти?
Баарың качып болбосоң,
Кан көтөрдүм Тейишти!
Карача айгай салганы.
Калк кадырын биле албас,
Капа кылар, тил албас,
Көтөрбөс айла недир деп
Көпчүлүк сүйлөп калганы.
Алып кел деп каныңды
Арстан Манас, Айдаркан
Алар айтып салганы.